Pasen in Ghana

Op Goede Vrijdag vlogen mijn vrouw Riet, nicht Marijke en ik naar Ghana in west Afrika. Ik ging er college geven aan de 4 jaar geleden opgerichte Katholieke Universiteit van Ghana. Tegen de avond kwamen we na 7 uur vliegen aan in Accra, de hoofdstad met 3 miljoen inwoners. Het was wennen aan de hitte, rond de 35 graden overdag en ’s nachts wordt het niet veel kouder dan 25 graden. We werden opgewacht door Samuel Batsa, priester en hoofd Publiciteit van de universiteit. Sam, zoals iedereen hem noemde, bracht ons in zijn busje naar het gastenverblijf van het bisdom Accra, op het terrein van de kathedraal. Ongeveer 15% van de 20 miljoen inwoners zijn katholiek, verdeeld over 18 bisdommen.

Op paaszaterdag bezochten we een aantal parochies. In één ervan werkte de Nederlander John Straathof SVD. Hij had een mooie kerk, parochiecentrum, enige scholen en een Lourdes grot helpen bouwen in zijn 13 jaar daar. Dat vond hij 3 jaar te lang in een parochie, na de komende vakantie in Nederland ging hij in een nieuwe buitenwijk een nieuwe parochie oprichten. Sam had het zo geregeld dat wij rond de middag bij het missiehuis van de SVD kwamen, waar wij gastvrij onthaald werden op een maaltijd.

’s Avonds kwam Sam ons halen voor de avondwake in zijn kerk op het grote terrein van een jongensschool (lager en technisch onderwijs), hij was daar 17 jaar hoofd van geweest en had daar nog steeds zijn woning. De kerk diende ook als een zogenaamde statie voor de omgeving. De viering begon buiten met het aansteken van een groot vuur, twee maal tijdens de ceremonie moest iedereen wat verder van het vuur af gaan staan. Daarna in optocht de kerk binnen. Er waren twee koren, een voor de liederen in het Engels, de officiële taal in Ghana. De ander voor meer swingende liederen in een van de Ghanese talen, begeleid door inlandse drums.

Buiten de kerk hadden we een tafel zien staan, waarop verschillende mensen wat neerlegden: eieren, pakken rijst, afwasmiddel, toiletpapier, etc. Dat was de offerande in natura, die werden later in processie naar voren gebracht. Rij na rij sloten de kerkgangers zich er bij aan om een geldbedrag in een grote houten kist te doen. Dat alles swingend op de maat van de drums. De parochiepriesters krijgen geen salaris, maar leven van de offerandes. De viering duurde twee en een half uur. Op het einde maakte Sam natuurlijk reclame voor zijn universiteit en vertelde waarom de 3 blanken in de kerk naar Ghana gekomen waren. We werden verlegen van het applaus.

Zondag gingen we naar een viering in een wijk met veel ambassades, er waren dan ook meer blanken in de kerk. De kerk was te klein, buiten waren stoelen neergezet. Na een warme maaltijd in de woning van Sam, bereid door een paar parochianen, reden we naar zijn geboortestreek, vlak bij de grote stuwdam in de Volta rivier. We reden ook door wat kleinere dorpen, overal wat kippen en geitjes rond de huizen. De doorgaande wegen zijn geasfalteerd, de kleinere zijn van rode aarde, meestal met veel gaten. We spraken in zijn geboortedorp ook met enige broers en zusters van Sam. Bij het weeshuis daar zag Sam bekenden lopen met veel kinderen erbij. Het bleek een kinderkoor te zijn, ze hadden er veel plezier in om ons te laten horen wat ze konden.

’s Avonds laat kwamen we in Accra terug. We aten nog wat bij Sam en spraken nog met een bisschop, die daar kwam logeren. De volgende avond zouden alle Ghanese bisschoppen naar Rome vertrekken voor een ad-limina bezoek.

Op maandag vertrokken we naar Sunyani, de plaats waar de Universiteit is, een rit van 400 km. Daarover de volgende keer.

Theo Schouten, vice-voorzitter

Diaconie

Diaconie

Verloop van de cursus

Zoals we u hebben beloofd houden we u regelmatig op de hoogte van het wel en wee van onze cursisten die te zijner tijd voor zullen gaan in uitvaarten.

De cursus verloopt voorspoedig. De geloofsgesprekken die we met elkaar hebben gehad over leven en dood zijn verrijkend en diepgaand geweest. We zijn ook héél intensief bezig geweest met de theorie én de praktijk van bijvoorbeeld het voeren van een gesprek met nabestaanden, het zoeken van teksten en gebeden, het spreken voor de microfoon, het dragen van liturgische kleding (hoe voelt dat?). Ook het schrijven van een overweging is belangrijk. We hebben met elkaar verkend waar zo’n overweging aan moet voldoen, hoe je verbinding maakt met het leven van de overledene en dit leven in verband brengt met de gekozen bijbellezingen, en daarnaast recht doet aan de gevoelens van de nabestaanden. We lezen de overwegingen aan elkaar voor, luisteren kritisch en geven opbouwend commentaar.

Inmiddels zijn we zover dat de deelnemers stage kunnen gaan lopen. Onze collega’s van het pastoraal team hebben zich bereid verklaard hun deskundigheid en ervaringen in te zetten en de cursisten te willen begeleiden. Het is de bedoeling dat de cursist, samen met het teamlid dat voorgaat in de betreffende uitvaart mee gaat naar de familie van de overledene. In eerste instantie zal de cursist vooral luisterend aanwezig zijn en, in overleg, wat kleine taken op zich nemen in de voorbereiding van de uitvaart. Ook zal hij of zij mee voorgaan in de uitvaart. Het is de bedoeling dat de cursist in de loop van de stage steeds meer taken toebedeeld krijgt. Dit alles zal gebeuren onder verantwoordelijkheid van de stagebegeleider van het pastoraal team. Uiteraard zal ook steeds overleg worden gepleegd met de betrokken families, zodat men niet voor verrassingen komt te staan. Zij hebben dan ook het eerste en het laatste woord.

Wij hopen en vertrouwen op ieders medewerking en vooral dat u onze cursisten steunt en hen een kans wilt geven.

Namens collega Myriam Hent en de overige collega’s van het pastoraal team, Coby Roelofs, pastoraal werker

UIT DE REGIO

Het meldpunt vrijwillige thuishulp en Steunpunt mantelzorg organiseert in samenwerking met Stichting de Tussenstroom

( Lingewaardse belangenbehartiger voor mensen met een functiebeperking) een

Thema avond over de wet maatschappelijke ondersteuning voor mantelzorgers en belangstellenden.

Thema avond met:

Dhr Vos projectleider gemeente Lingewaard:

Veranderingen – kansen en knelpunten wet WMO.

Mevr. Jolanda Bunnekreeft projectleider zorgbelang Gelderland:

zal die visie (zorgbelang) verwoorden.

Datum : dinsdag 13 juni 2006

Plaats : “de Kolk” v.d. Mondeweg 9-11 Haalderen

Aanvang : 19.30 uur

Toegang : GRATIS

Graag vooraf telefonisch aanmelden: tel 0481-45-919 of per mail Meldpunt.thuishulp@planet.nl

Nieuws van buiten

ALS KINDEREN MEEBIDDEN

Maria,

jij bent de moeder van ons allemaal.

Hoe doe jij dat toch, voor al die mensen zorgen?

Mijn moeder heeft met mij alleen al de handen vol!

Hert is wel erg fijn te weten

dat jij zoveel van ons houdt.

Papa

Ik heb dezelfde ogen

En ik krijg jouw trekken om mijn mond

Vroeger was ik driftig, vroeger was jij driftig

Maar we hebben onze rust gevonden

En we zitten naast elkaar

En we zeggen niet zoveel

Voor alles wat jij doet heb ik hetzelfde ritueel

Papa, ik lijk steeds meer op jou

Ik heb dezelfde handen

En ik krijg jouw rimpels in mijn huid

Jij hebt jouw ideeën, ik heb mijn ideeën

En we zwerven in gedachten

Maar we komen altijd thuis

De waarheid die je zocht

En die je nooit hebt gevonden

Ik zoek haar ook

En tevergeefs, Zolang ik leef

Want papa, ik lijk steeds meer op jou

Vroeger kon je streng zijn en ik heb je soms gehaat

Maar jouw woorden

Ze liggen op mijn lippen

En ik praat nu

Zoals jij vroeger praatte

Jij gelooft in God

Dus jij gaat naar de hemel

En ik geloof in niks

Dus we komen elkaar na de dood

Na de dood nooit meer tegen

Maar papa Ik hou steeds meer van jou

Ik heb een goddeloos geloof

En ik hou van elke vrouw

En misschien ben ik geworden

Wat jij helemaal niet wou

Maar papa, ik lijk steeds meer op jou

Oh papa, ik hou steeds meer van jou

Papa, ik lijk steeds meer op jou

Geschreven door: Stef Bos

#

Juni 2006

#

Juni 2006

Dan zijn er nog de deuren van het dekenaat, waarachter gewerkt wordt. Regelmatig komen alle pastores met hetzelfde profiel (lees: specialisatie, zoals catechese of liturgie) een dagdeel bij elkaar om van elkaar te leren en elkaar op de hoogte te houden van nieuwe ontwikkelingen. Beginnende pastores - en dat ben je als pastor maar liefst vijf jaar lang - volgen samen met andere beginnende pastores uit het bisdom twee keer per jaar een tweedaagse over een specifiek onderwerp uit de pastorale praktijk. De laatste keer ging het over de lectio divina. Dat is een methode om samen of in je eentje Bijbelteksten zó te lezen, dat je de beste kans loopt erdoor geïnspireerd te worden. Onmisbaar wanneer je als pastor wilt werken aan geloofscommunicatie binnen bijv. liturgische werkgroepen!

Maar wie ziet je aan het werk, daarginds op Dijnselburg? Alweer: niemand. Hoogstens stoot er iemand zijn neus, die een juniorpastor tijdens die dagen niet te pakken krijgt: "Zie je wel, ze zijn er ook nooit!"

Kunnen we het anders doen als pastores, meer zichtbaar, transparanter? Kunnen we beter bereikbaar zijn voor parochianen?

Hoe optimaliseren we het contact - écht contact, meeleven - met alle geledingen in ons parochieverband? Hoe kunnen we binnen het grotere verband van onze zeven parochies u als parochianen toch laten merken, dat we er voor u zijn? Vragen waar ik niet zo 1-2-3 het antwoord op weet.Als u het wél weet mag u het zeggen, graag zelfs.

Maar tot dan blijft voor parochianen en besturen het werk van de pastores regelmatig een kwestie van: niet zien en toch geloven...

Aan dat geloof werd onlangs namens u allen door de vice-voorzitters van de parochiebesturen concreet vorm gegeven. Met een mooi boeket bloemen en een schriftelijk bedankje voor elke pastor, bij gelegenheid van roepingenzondag.

Mijn boeket staat midden op tafel in mijn woonkamer.

Hartverwarmend! Heel erg bedankt!

Myriam Hent, pastoraal werkster

Naast de preekstoel

Niet zien en toch geloven...

Vroeger zag je de pastor - die toen nog pastoor heette en nooit of te nimmer een vrouwtje was! - vaak door het dorp rijden of lopen. (Door het éne dorp waar hij pastoor van was, let wel, en niet door zeven tegelijk!) Dan ging meneer pastoor op huisbezoek. En dat was één van zijn belangrijkste taken.

Tegenwoordig hoor ik mensen verzuchten: "Die pastores, je ziet ze nergens! Wat voeren ze eigenlijk uit?" En die mensen hebben gelijk: het werk van een pastor of pastoraal werkende speelt zich nu vaak af achter gesloten deuren.

Om te beginnen achter de deuren van de auto's, waarmee we naar onze werkplekken rijden. Je moet de nummerborden van de pastores haast uit je hoofd kennen, anders heb je een goede kans dat ze langsflitsen zonder opgemerkt te worden.

Maar ook achter de deuren van de parochiecentra of van gewone huizen, waar werkgroepen bijeenkomen. Heel vaak zijn er pastores bij, als coaches voor de vrijwilligers. Maar ja, de vrijwilligers zijn dan wel de enigen die de pastores aan het werk zien...

En ook achter de deuren van de eigen werkkamer zijn pastores druk! Neem het beantwoorden van de post. Een bijzaak? Een groot deel van de communicatie tussen pastores en secretariaten en groepen en bestuurders en noem maar op gaat tegenwoordig via e-mail. Zelf ben ik elke dag wel een uurtje in mijn werkkamer bezig alles te verwerken en te beantwoorden.

Of het voorbereiden van avonden voor specifieke groepen: ouderavonden, cursusavonden, ontmoetingsavonden... Die organiseren zich inhoudelijk niet vanzelf. Aan twee uurtjes bijeenkomst gaan soms wel twee dagdelen voorbereiding vooraf. Internet is daarbij vaak onmisbaar als inspiratiebron en 'schatkist van mogelijkheden'. Maar wie ziet je aan het werk als pastor, soms tot in de nachtelijke uurtjes? Precies, niemand.

Naast de preekstoel

Eerste Communie

Zoals als belooft zou ik u op de hoogte houden.

Nu hoor ik u bijna denken, de eerste communie is toch al geweest.

Daarin heeft u helemaal gelijk.

Maar zo als je in het gewone allerdaagse leven ook dank je wel zeg zo doen wij dat ook met de eerste communicanten.

Daarvoor komen we bij elkaar op vrijdag 2 juni.

We staan dan stil bij hoe de kinderen hun Eerste Communie viering ervaren hebben.

Dan verzamelen we ook al het gespaarde geld van de kinderen voor de Clini Clowns. Dit wordt dan opgeteld bij hetgeen er na afloop van de vieringen is ontvangen. Het wordt overhandigt aan een ambassadeur van de Clini Clowns. Dus u hoort in het volgende nummer van de Gendtse Klanken wat er is op gehaald.

Ook gaan we de kinderen nog wat vragen voor de toekomst.

Maar dat ziet u vanzelf weer in een viering terug.

Nog even terug kijken naar de Eerste Communie viering .

Hierover horen we bijna niets dan lof, het geluid was niet altijd optimaal. Daar wordt aan gewerkt.

Rest mij alleen alle mensen die zich ingezet hebben HEEL HARTELIJK te BEDANKEN.

Namens de werkgroep Eerste Communie Annemarie

P.S. Mocht u nu denken héé dat is iets voor mij;

die werkgroep eerste communie bel me dan gerust tel 421161

Catechese

TERUGBLIK TUSSENTIJDSE CATECHESE

Wij hebben de tussentijdse catechese gedaan. Je leert daar veel van God.

Jezus en zijn vrienden. We gingen ook een keer met Eva, Josefien en Annemarie naar het bejaardenhuis met Goede Vrijdag. En toen moesten we een stukje voorlezen, platen vasthouden en kaarsjes uitblazen.

We vonden het heel leuk en ook interessant.

Wies van den Dam en Sarah Driessen.

Wij hebben meegedaan aan de tussentijdse catechese voor groep 7

We waren met 4 meiden uit groep 7b. We zijn 5 maandagen bij elkaar gekomen. Toen we de eerste middag bij elkaar kwamen zijn we maar buiten geweest voor verkeersborden en de betekenis.

We hebben het ook over de 10 rampen van Mozes gehad,

bv bloed rood water.

We zijn ook op zoek geweest naar Gods beelden.

Het was heel gezellig en leuk

Josefien Berns en Eva Terwindt

Catechese

VORMSEL

Dit jaar zijn maar liefst 40 kinderen samen met ons op stap gegaan

Op weg naar het vormsel.

Als we dit stuk schrijven hebben we al 5 bijeenkomsten gehad

Rest ons nog 1 bijeenkomst.

Ook wordt er druk gerepeteerd met het jongerenkoor zodat er door de vormelingen ook bijgedragen wordt aan de presentatie van de Vormselviering

De volgende stap op onze weg is dan nog de kennismaking met deken H. Jansen die het Vormsel zal toedienen.

Tijdens de kennismaking gaan de vormelingen hem vragen stellen.

Wie is hij? Wat doet hij tijdens het Vormsel?

Allemaal vragen die we tijdens de laatste bijeenkomst samen opstellen.

Zaterdag 17 juni is dan de Vormselviering om 19.00 uur.

Wij nodigen alle belangstellenden en medeparochianen uit hierbij aanwezig te zijn.

Vormselwerkgroep.

Wij vinden dat als je gedoopt bent

Je het Vormsel ook moet doen.

We hoeven het niet maar we hebben er zelf voor gekozen.

Tot nu toe is de voorbereiding leuk geweest

We verwachten dat het wel zo leuk blijft

En dat het ook heel leerzaam is.

Coen, Noud, Ruben,Raymon Twan en Mark

Wij zitten in groep 8 en doen dit jaar het Vormsel

Ik vind het wel leuk en gezellig

En doe het Vormsel omdat ik vind dat het bij de Communie hoort

Dus ga ik nu binnenkort ook het Vormsel doen

Romy

Ik vind het meestal wel leuk, maar soms is het ook saai

Maar het hoort bij de Communie en de Doop

Inge

Catechese

WEER NAAR (de pastorale) SCHOOL ?????

Ieder mens loopt telkens op tegen zijn eigen onwetendheid. Anders kijk maar eens naar de TV. Van Lingo tot Postcode Loterij. Je verbaast je over mensen die ontzettend veel blijken te weten van een bepaald onderwerp. Ze zijn daar blijkbaar al een hele tijd in gegroeid. Het interesseerde hen, zij leerden telkens bij. Het werd belangrijk voor hen.

Mensen die het geloof belangrijk vinden, die daarin geïnteresseerd zijn, die kunnen zich daarin ook steeds verder verdiepen. Daarvoor zijn er geloofsgesprekken in de parochies met als thema: “Geloven NU”. Maar er zijn ook mensen die op een andere manier zich willen verdiepen in geloven en in kerk-zijn.

q Misschien zat u in een viering en hoorde voorlezen uit de Bijbel. En u vroeg zich af: “Waarom lezen ze nog steeds die oude verhalen?” Of: “Hoe zit die bijbel nou eigenlijk in elkaar?” Of: “Welke volgorde zit er nou in deze viering? En waarom ziet die er zo uit?” Dat noemen we liturgie, alles wat te maken heeft met vieringen.

q U kent vast wel de voorbereidingen die worden gegeven aan kinderen voor hun 1e communie en H. Vormsel. Of u hebt wel gehoord van de voorbereidingsavond voor ouders die hun kindje laten dopen en waar samen gesproken wordt over de betekenis daarvan. Misschien dat u geïnteresseerd raakte na gesprekken bij Geloven Nu en er meer over wil weten. Dat noemen we catechese, aan elkaar leren geloven.

q Misschien woont één van uw ouders in een bejaarden- of verzorgingstehuis en proeft u de behoefte aan gezelschap die deze mensen hebben. En uw hart zegt u: “Daar zou ik best wat meer aan willen doen. ”Of u vindt vrede, missie, ontwikkeling belangrijk genoeg om daar de nodige tijd aan te geven. Dan is daar in een parochie alle gelegenheid toe. Dan bent u bezig op het terrein van de diaconie.

q Misschien ergert u zich over de inhoud van het parochieblad dat bij u aan huis komt of vindt u dat de onderlinge communicatie in de parochie tekort schiet en wilt u daar eigenlijk graag iets aan doen, dan hebben we het over gemeenschapsopbouw.

Catechese

Het dekenaat Arnhem, (waar Lingewaard L-7 bij hoort) biedt u de mogelijkheid om u daarin te verdiepen. U kunt dan de Pastorale School volgen. Dat klinkt heel zwaar:

2 jaar lang 26 avonden en 6 hele zaterdagen. Je zou er van schrikken. Maar je bent dan nog beter toegerust om het werk voor de parochie te kunnen vervullen. Interesse voor één van de onderwerpen van liturgie, catechese, diaconie of gemeenschapsopbouw kunt u toch gestalte geven door een losse module te volgen. De cursus van de Pastorale School is onderverdeeld in modules (hoofdstukken), die apart te volgen zijn. Dat kost u dan 6 maandagavonden en één zaterdag. Op het secretariaat van uw parochie ligt een folder van de Pastorale School die alles nog veel duidelijker maakt. Deze folder is ook te verkrijgen bij het centraal secretariaat tel. 451371. De kosten zijn voor rekening van de parochie. En als u liever met iemand spreekt die dit al gedaan heeft, dan kunt u ook via het secretariaat van het parochieverband Lingewaard L-7 een afspraak maken.

De bijeenkomsten zijn in het parochiecentrum van Elst, dus dichtbij.

Iets voor u?

Denk er nog eens over!!

Pastoresteam,Pastor Lammers

Op 11 juni houden we jaargedachtenis voor:

Mina Grob- van de Brink

Grada Peters- van Alst

Johan Kuster

Catechese

Vormsel

Vormen doe je niet zo maar even,

Vormen dat doe je voor je leven.

Met 40 kinderen samen op pad

Iedereen die een geweldige rugzak had

Tijdens elke bijeenkomst werd daar een symbool ingedaan

Betreffende iets wat in dat hoofdstuk had gestaan

Zo verzamelden we een touw, kaars, brood, en een kei

Maar het voornaamste moet er nog bij

De zalf die moet er nog komen

Dat gebeurt op 17 juni hebben we vernomen

Deken H. Jansen komt hiervoor naar Gendt

Hopelijk dat u dan ook in de kerk bent

Wij vormelingen nodigen u allen uit

Als op die dag om 19.00 uur de klok luid.

Want vormen dat doe je toch niet zomaar even

Vormen doe je samen en met zijn allen je hele leven.

Tot 17 juni om 19.00 uur.

Vormelingen St. Martinusparochie Gendt.

Ik vind het Vormsel ook leuk en het hoort bij het Dopen en de Communie

We hebben soms wel lol, we zingen en we lachen

Dat is ook wel leuk. Dit wilde ik even kwijt.

Sandy

Ik doe het Vormsel omdat je dan toch iets meer bij de kerk hoort.

De bijeenkomsten zijn gezellig en leerzaam

Je krijgt bagage in je rugzak en we gaan er over praten

Daisy

Ik vind het leuk en gezellig en doe het Vormsel eigenlijk net als Romy omdat het bij de Communie hoort.

We kletsen wel, maar werken hard. Carmen

Catechese

Misdienaarslijst

Misdienaarslijst Juni 2006

Zaterdag 3 juni 19.00 uur

Dorothy Berns

Tom Botterblom Rico Aarentzen

Zondag 4 juni 10.00 uur

Tom Roording Harry Berns

Leontien Berns Danielle Schouten

Zondag 11 juni 10.00 uur

Dorothy Berns

Josefien Berns Maud Basten

Zaterdag 17 juni 19.00 uur (Vormsel)

Esther Wouters Cecile Demont

Anne Roording Stefan Milder Mariska vd Mond Luuk Wennekes

Zondag 18 juni 10.00 uur

Marla de Haan

Chiel Gerritsen Ellen Rasing

Zondag 25 juni 10.00 uur (Kersenfeest)

Mathilde Reulink Petra Speijers

Loes Bouwens Callum Retel

Zaterdag 1 juli 19.00 uur

Dorothy Berns Tom Roording

Rosa Hendrikx Tom Oppers

Zaterdag 2 juli 10.00 uur

Cecile Demont

Rico Aarentzen Romy v Eijden

HELP

Mensen met een missie

GEEF

Aan de Week Nederlandse Missionaris

Week Nederlandse Missionaris

De week Nederlandse Missionaris ondersteunt de Nederlandse missionarissen met een financiële bijdrage aan hun verlof in Nederland, cursussen, lectuur, verzekeringen, en pastorale benodigdheden. Ook stelt ze missionaire werkers in staat zich in te zetten voor mensen in arme landen, waarmee ze in de voetsporen van de missionarissen treden. Deze bevlogen mensen met een missie werken uit naam van onze katholieke geloofsgemeenschap. Daarom vragen zij ons hen financieel te ondersteunen.

In het Pinksterweekend zal er in onze parochiekerk een extra collecte worden gehouden waarvan de opbrengst geheel bestemd is voor de Nederlandse missionaris.

Wij bevelen deze collecte van harte bij u aan.

U kunt u gift ook overmaken op:

giro nummer 676

banknummer 64.45.33.676

Nederlandse missionaris

Den Haag

Diaconie

GEDENKPLAATJES OP HET GEZAMENLIJKE GRAF,

BEGRAAFPLAATS ZANDVOORT.

Bij het inzegenen van het gezamenlijke graf op de begraafplaats aan de Zandvoort, hebben we u gezegd dat we zouden kijken naar de mogelijkheid van gedenkplaatjes.

De mogelijkheid is er nu. U kunt u opgeven als u een gedenkplaatje wilt.

Het graf wordt op dit moment voorzien van gras, aanplanting en een gedenkteken om de naamplaatjes aan te bevestigen. Ook komt er een plateau om bloemen op te leggen. Dit om te voorkomen dat vlekken en beschadigingen op de gedenksteen komen.

In z’n geheel een waardig monument waar onze dierbare geëerd blijven worden.

De naamplaatjes zijn ongeveer 10 cm. lang en 4 cm. breed en ovaal van vorm. Daarop komt de naam, de geboortedatum en de sterfdatum. Per persoon één naamplaatje. De kosten zijn € 12,00 per naamplaatje. Ze zijn dan helemaal klaar, gegraveerd en bevestigd.

Hoe bestelt u:

Het bestellen van één of meerdere naamplaatjes kan op verschillende manieren:

- Via de antwoordstrook onder aan de bladzijde, die u kunt inleveren, met het bedrag, op het secretariaat van het parochiecentrum of in de brievenbus.

- Per post, en het geld overmaken op bankrekeningnummer 11.64.04.00 van de H. Martinus parochie Gendt o.v.v. naamplaatje.

- Per e-mail (secrgendt@lingewaardverband.nl), en het geld overmaken zoals hierboven beschreven.

De plaatjes worden besteld wanneer uw betaling binnen is.

Als u niet meedoet met deze gezamenlijke bestelling zijn de kosten voor u hoger. U kunt uw bestelling doorgeven tot 15 augustus 2006.

Diaconie

Heeft u na deze informatie nog vragen bel dan met het parochiesecretariaat 0481-424407, maandag t/m vrijdag tussen 10.00-12.00 uur.

Met vriendelijke groet,

Corrie Driessen.

————————–--------------------------------------------------------------------Antwoordstrook:

Naam:

Adres:

Postcode, Woonplaats:

Telefoonnummer:

Ik/Wij geef/geven deze naam/namen door:

1.Naam: Geboren: Gestorven:

2. Naam: Geboren: Gestorven:

3. Naam: Geboren: Gestorven:

Diaconie

UIT DE HOOP LEVEN

Week voor de Nederlandse Missionaris 27 mei t/m 5 juni

Nederlandse missionarissen en missionaire werkers durven de samenwerking aan met mensen in arme landen. Zij geven mensen hoop en bemoediging. Daarin zijn zij ook voor ons een teken van hoop.

Over Frans Baartmans, een Nederlandse missionaris die dit alles waarmaakt, gaat een boekje in de serie ‘mensen met een missie’ Perfecte chaos. Het is een zeer lezenswaardig relaas van de ontmoeting met deze verwonderlijke missionaris die al bijna 30 jaar zijn leven met de armsten deelt in een Indiase krottenwijk.

‘Frans duwde alweer een ander deurtje open. Een muffe lucht sloeg naar buiten en binnen was het donker.We liepen een kleine gang in met aan de linkerkant een donker kamertje. Er stond een bed

met een dikke deken. Frans vertelde dat hier iemand woonde die Tb had.

Een meisje kwam het huisje ingelopen en kreeg de hand van Frans op haar hoofd gelegd. Weer zag ik die ontspannenheid die mensen bij Frans lieten zien. Iedereen die hem kende, keek hem breed glimlachend aan, zonder een spoor van wantrouwen of stress, zonder de indruk te geven op zijn of haar hoede te zijn, alsof hij een familielid was. Het was opvallend dat Frans zoveel zichtbaar vertrouwen genoot bij de mensen.’

‘Wij, Nederlandse missionarissen, weten ons door de Week Nederlandse Missionaris geweldig gesteund.’

Frans Baartmans (69), al bijna dertig jaar werkzaam met de allerarmsten in India.

Diaconie

In een oogopslag

Diaconie