Het verhaal van verlangen

van mensen naar God

Hallo jongens en meisjes! In groep 6

Binnenkort begint de adventtijd weer. Dat zijn de vier weken

voor Kerstmis, waarin mensen naar het kerstfeest verlangen.

Heb jij dat wel eens, dat je heel erg naar iets verlangt

(Sinterklaas, verjaardag, een wedstrijd, vakantie?)

Ben je dan zomaar aan het wachten,

of is verlangen en wachten iets anders?

En wat is Kerstmis eigenlijk voor een feest,

en wat heeft God daar mee te maken?

Daarover willen we een paar keer met jullie praten

Vier maandagmiddagen in het zaaltje van

de H. Martinusparochie, telkens van 15.20 tot 16.45 uur.

Catechese

"Als je klein bent"

Als je klein bent en vermoeid, om de zware last te dragen, dan zegt Jezus: 'Kom tot Mij" om de tocht opnieuw te wagen. Als je je zwak en schuldig voelt, wat beschadigd in het leven, dan zegt Jezus: "Kom tot Mij" alle schuld zal ik vergeven. Als je alleen en eenzaam bent, en je doelloos loopt verloren, dan zegt Jezus: "Kom tot Mij" juist jou hart kan mij bekoren. Ja, alleen bij Hem is licht, antwoord op zo vele vragen, Zijn belofte blijft van kracht: "Ik ben met je, alle dagen!"

#

November 2006

#

November 2006

De bijeenkomsten zijn op:

maandag 27 november over wat verlangen is

maandag 4 december over wat eerlijk is en recht is

maandag 11 december over wat Jezus graag wilde

maandag 18 december over verlangen naar licht

woensdag 20 december 14.00 uur oefenen in de kerk

Op die middagen praten we met elkaar over verlangen, recht en eerlijkheid en we maken advent - en kerstdingen voor in de kerk.

Ook werken we aan de kerstviering.

Op Eerste Kerstdag 25 december om 10.00 uur

We zouden het leuk vinden als je meedoet en ook in die viering iets wilt doen. Je hoort er meer van tijdens de bijeenkomsten!

We hopen jou binnenkort te zien.

Laat je het weten als wij je kunnen verwachten,

Zodat we weten voor hoeveel koekjes we mogen zorgen.

Lever je daarom even het strookje in bij Annemarie Buurman

of op de pastorie.

Groetjes en tot ziens! Annemarie Buurman.

".=================================================

ADVENTMIDDAGEN VOOR GROEP 6

Naam: ............................................

Adres: ............................................

Telefoonnummer: ...................................

Dit strookje s.v.p. vóór 24 november bezorgen in de brievenbus van de pastorie, Nijmeegsestr. 2 tel. 421231

Catechese

Stilte als een oase, waar je gewoon maar even mag zijn en die je zicht geeft op schoonheid.

Stilte kun je – juist in deze maand waarin we onze lieve doden gedenken – ook voelen op het kerkhof. Je staat stil voor het graf van iemand, die je heel dierbaar is. Je leest de naam, die gegrift staat in het koude marmer. In de stilte voel je weer de warmte van liefde en van nabijheid, ook al lijkt de kloof van de dood onoverbrugbaar. De naam wordt een verhaal en klinkt als een ander woord voor liefde. Hij of zij treedt als het ware opnieuw binnen in je leven. Van binnenuit komen er woorden in je op en je voelt bijna vanzelfsprekend het antwoord van gene zijde. In de stilte voel je opnieuw de pijn van het gemis, maar ook de dankbaarheid om wat je samen hebt gedeeld. Zijn of haar dood stelt ook vragen naar je eigen leven. Je voelt je eigen broosheid en je weet – je kunt er niet om heen – dat je eigen leven onvermurwbaar richting dood gaat. Wellicht roept het de diepe wens op, dat er ooit ook eens iemand jouw naam leest en opnieuw de warmte voelt van je aanhankelijkheid en je hartelijkheid. Dat die je nu al uitdaagt tot liefdes- of vriendschapsband, die verder reikt dan de dood. De stilte van het kerkhof in november kan ook iets in je oproepen van het “huis van de Vader, waar ruimte is voor

velen” of van “een nieuwe hemel en een nieuwe aarde”, van “God alles in allen”. Oude beelden van een diep verlangen en van een goddelijke belofte. Ze kunnen je dragen en gaande houden.

Luisteren naar de stilte kost inspanning en soms overkomt het je gewoon. Het zijn kostbare ogenblikken waarin je iets van eenheid en verbondenheid voelt. Het kan je dankbaar stemmen; en ook je ogen, je oren en vooral je hart openen voor het mysterie, dat het leven ook is. Ik denk, dat Guido Gezelle gelijk had toen hij dichtte: “Als de ziele luistert, is het al een taal dat spreekt”.

Pastor Wim Holterman osfs

Naast de preekstoel

Aan de ouders/verzorgers van leerlingen in groep 6.

In de H. Martinusparochie is men al een tijdje bezig

met tussentijdse catechese.

Deze tussentijdse catechese heeft tot doel het “gat”

tussen de eerste communie en vormsel te overbruggen.

In middels is dit uit gegroeid tot een logische lijn van verhalen over God en mensen

We willen de kinderen van groep 6 graag vertellen, over de verwachting van Kerstmis en verlangen naar God

In vier middagen en met als afsluiting een viering.

Op Eerste Kerstdag 25 december om 10.00 uur

Als u samen met mij wilt begeleiden dan hoor ik dat graag.

Met vriendelijke groeten.

Annemarie Buurman Hogeveld 11 tel. 421161

H. Martinusparochie Nijmeegsestraat 2,

6691CN GENDT Telefoon 0481 - 421231

Catechese

LUISTEREN NAAR DE STILTE…

Onlangs raakte ik met iemand in gesprek, die nog niet zo heel lang op de “boerenbuiten” woont. Ik vroeg hem: “Is het hier niet ontzettend stil? Ik zou daar, denk ik, heel veel moeite mee hebben”. “In het begin had ik er ook wel last van”, zei die, “maar tegenwoordig geniet ik ervan met volle teugen. Ik hóór de stilte. En die klinkt als een mooie symfonie. Ik hoor allerlei vogels fluiten, die ik vroeger nooit hoorde. En moet je eens luisteren naar het ruisen van de bomen! Fantastisch toch!?” “Natuurlijk”, dacht ik, “stilte is mooi. Maar altijd die stilte om je heen!?”

Ik heb later nog eens terug gedacht aan dat gesprek. Eigenlijk is stilte best wel kostbaar. Er zijn niet zo heel veel stille momenten. Bovendien: stilte kan je onrustig maken, wat onthand. Stilte werpt je terug op jezelf, kan zelfs confronterend zijn. Maar ze kan ook prachtig zijn, bijna overweldigend. Ze kan als muziek in je oren klinken. Stilte kan je leren zien met nieuwe ogen. Ze kan nieuw doorzicht, nieuw perspectief aanreiken. Zo herinner ik me nog heel goed, dat ik afgelopen zomer op een vroege morgen mijn fiets pakte en heel alleen over het betonnen fietspad langs de Linge peddelde. Niemand te zien of te horen. Aan de horizon stak het kasteel van Doornenburg af tegen de hel blauwe hemel. Fluisterend wuifde het riet me toe: stil, luister, zie. En ik hoorde het ‘morgengebed’ van een mij onbekend vogeltje, dat zijn schuilplaats had gevonden tussen het groene oevergewas. Ik zag het bonte palet met de meest mooie kleuren van wilde bloemen en distels. Mama waterhoen zwom met haar kroost achter zich aan als speelden ze samen treintje in de nabijheid van de Betuwelijn. Twee zwanen lagen met een zekere trots stil op het water gewoon maar zwaan te zijn. Stilte, schoonheid van de natuur: ze raakten me, zo maar. Even was het alsof God de stilte vulde. Het voelde weldadig aan. Er was iets van ‘heelheid’ in me. En het machtige Doornenburgse kasteel gaf vanuit zijn verleden klank aan mijn vertrouwen in een God ‘als een vaste burcht’ zoals Bach dat ooit aan de stilte had toevertrouwd. Stilte als een oase, waar je gewoon maar even mag zijn en die je zicht geeft op schoonheid.

Naast de preekstoel

In een oogopslag

november 2006

Zaterdag 4 november 19.00 uur

Petra Speyers Mathilde Reulink

Chiel Gerritsen Romy v. Eijden

Zondag 5 november 10.00 uur

Dorothy Berns

Leontien Berns Josefien Berns

Zondag 12 november 10.00 uur

Esther Wouters Marla de Haan

Ellen Rasing Anne de Bruijn

Zaterdag 18 november 19.00 uur

Harrie Berns

Mariska v/d Mond Thura Rutten

Zondag 19 november 10.00 uur

Tom Botterblom

Danielle Schouten Rico Aarntzen

Zondag 26 november 10.00 uur

Anton Berns

Callum Retel Johan Berns

Zaterdag 2 december 19.00 uur

Dorothy Berns Mathilde Reulink

Anne Roording Job Roording

Zondag 3 december 10.00 uur

Marla de Haan

Maud Basten Luuk Wennekes

Misdienaarslijst

Avondgebedje Bijna is de dag voorbij, ik kom U hartelijk bedanken. Want U was weer zo goed voor mij. Ik deed soms hele domme dingen, ik was soms echt een beetje klein. Ik heb er spijt van lieve Jezus, morgen zal ik groter zijn. Vader van het kindje Jezus, lieve engel aan mijn zij. Ik bedank U voor het zorgen, zorg vannacht ook goed voor mij. Amen.

Als kinderen meebidden

Naar één viering in het weekend

Het stond met grote letters in “de Gelderlander”: “Kerk Gendt schrapt vieringen”. Zulke woorden zetten je wel weer even aan het denken. Waar gaat het om? Om iets te vieren, moet je met meerderen zijn. Je kunt niet op je eentje vieren. Ook niet met her en der iemand in een grote ruimte. Dan moet je bij elkaar kunnen zitten. In onze parochie is daar al vele jaren geleden op ingespeeld daar met rolluiken een zijbeuk af te schermen zodat je met een groep bij elkaar kon zitten voor bijv. een doopviering met meerdere kinderen. Daar is deze ruimte ideaal voor. Maar een viering is ook een gelegenheid om elkaar te ontmoeten. Vroeger gebeurde dat op het kerkplein, waar men elkaar trof. Of (lang geleden) gingen de mannen even (!) kaarten en een borreltje drinken in het café naast de kerk, terwijl moeder de vrouw nog even wat boodschappen deed en daar haar praat kwijt kon. Voor zo’n ontmoeting

is het kerkgebouw niet zo geschikt. Toch hebben vorige parochiebesturen daar pogingen toe gedaan door de achterste banken van de kerk te verwijderen, zodat er ruimte ontstond om bijv. af en toe koffie te drinken. Toen de zijbeuken in het weekend leeg bleven, kwam er een voorstel bij het parochiebestuur om de zijbeuk aan de kant van Boerstal daarvoor in te richten. Met weinig middelen werd een gezellige ruimte ingericht waar je elkaar kon ontmoeten met een kopje koffie, thee of limonade. Sommige families vonden het fijn om na de avondwake nog even met de aanwezigen na te praten. En het bleek bovendien een ideale ruimte om de bijeenkomsten van de kinderen die werden voorbereid op de Eerste Communie, te beginnen en af te sluiten.

Maar de geweldige ruimte van het kerkgebouw werd er niet kleiner door. En het aantal kerkgangers werd niet groter. Toch wil het parochiebestuur parochianen de gelegenheid geven om in het weekend samen te vieren. Zo mogelijk Eucharistie en soms ook een Woord- en Communiedienst. En het ene weekend op zaterdag en het andere op zondag. Is er op zaterdag geen viering in de kerk van Gendt, dan is er wel een viering in Doornenburg of Haalderen.

Dat geldt ook voor de viering op zondag. U moet dus in de toekomst wel even in “Gendtse Klanken” kijken.

Parochie bestuur

Van de bestuurstafel

Jubilarissen Remember!

De afgelopen vrijwilligersviering van zaterdag 9 september had voor ons koor iets speciaals; voor ons stond deze viering ook een beetje in het teken van ons koorlid Mark Walravens. Deze vrijwilligersviering was voor ons koor namelijk de laatste viering samen met Mark. Mark gaat ons begin oktober verlaten om te emigreren naar Australië.

Tijdens deze viering ontving Mark de bronzen Gregorius onderscheiding. Hij ontving deze bronzen medaille voor zijn 12,5 jarig lidmaatschap bij ons koor. Deze ontving hij niet alleen voor zijn verdiensten als koorlid maar hij heeft ons ook altijd met veel plezier ondersteund met orgel- en pianospel. Mark kreeg deze onderscheiding met de woorden: “we hopen nog lang van je muzikale kwaliteiten gebruik te mogen maken”. Helaas zal dit niet het geval zijn…

Mark: veel plezier en geluk in Australië, we zullen je missen!

Er waren nog meer jubilarissen binnen ons koor namelijk; Kim, Yvonne, Myriam en Angelique. Dit hebben we tijdens onze eerste repetitie gevierd Kim, Yvonne en Myriam kregen hiervoor een kaars. Zij zaten alledrie vijftien jaar bij het koor. Angelique laat zich al twintig jaar horen bij het koor en kreeg een plant. We hebben er een gezellige avond van gemaakt en we willen de jubilarissen hierbij nogmaals feliciteren en heel erg bedanken voor hun jarenlange inzet! We hopen dat jullie nog lang gezellig bij ons blijven zingen!

Liturgie

Liturgie

ALLERZIELENVIERING MOSCOWA

woensdag 1 november 2006.

Zoals elk jaar zal er ook dit jaar in de aula van de begraafplaats Moscowa te Arnhem voor Allerzielen (2 november) een Eucharistieviering zijn tot nagedachtenis aan de overledenen en ter bemoediging van de levenden. Ieder die aan deze viering wil deelnemen, is van harte uitgenodigd.

Dit jaar is deze viering op woensdag 1 november 2006 en begint om 15.00 uur.

Henk Janssen deken van het dekenaat Arnhem, zal met medewerking van het Martinuskoor in deze viering voorgaan.

Na de viering wordt aan iedereen een kopje koffie aangeboden.

OP ZONDAG 12 NOVEMBER

HOUDEN WE JAARGEDACHTENIS VOOR:

Stef Folker

Chris Nijs

Corrie Melchers-Natrop

Gert Reintjes

Marie Kuster- van de Brink

Afspraken voor huwelijks- én huwelijksjubileumvieringen in het parochieverband Lingewaard L-7

In de verschillende parochies van L-7 zijn de afgelopen jaren afspraken gemaakt met betrekking tot de mogelijkheden van het vieren van een huwelijk- en (huwelijks-) jubileum.

Onderstaand zetten we die afspraken voor u nog eens op een rij, zoals deze nu van toepassing zijn in álle kerken van ons parochieverband.

Tijd

Een huwelijksviering of een aparte huwelijksjubileumviering kan gehouden worden op de maandag t/m de vrijdag. Voor de zaterdag geldt dat dit mogelijk is tot uiterlijk 12.00 uur.

Wij hebben de tijd tot 12.00 uur gesteld omdat de viering één of anderhalf uur in beslag neemt en wij ons daarna moeten kunnen voorbereiden op de avond (weekend) vieringen. Bovendien kan het zijn dat de pastor op zaterdagochtend ook al is voorgegaan bij een uitvaartviering.

Op de zondag zijn er in onze parochies geen huwelijksvieringen vanwege de weekendvieringen in de gemeenschappen én omdat, aansluitend aan deze vieringen, er vaak doopvieringen zijn. Op zondagmiddag kunnen we ook geen beroep doen op onze vrijwilligers.

Plaats

Vieringen kunnen gehouden worden in elke kerk van onze zeven parochies. Verder ook in de N.H. Kerk te Ressen, de N.H. Kerk te Gendt en de kapel van Kasteel De Doornenburg. Deze vragen echter een huurprijs voor het gebruik van hun gebouw. Deze kosten komen extra bij de kosten die de parochies in rekening brengen voor een huwelijks(jubileum)viering.

Parochieverband

Uitstapje Martinuskoor 23 september 2006

Op 23 september was het jaarlijkse uitstapje van het Martinuskoor

De reis ging deze keer naar Brabant.

De bus vertrok om half negen vanaf de kerk. Het weer zag er goed uit.

De eerste bestemming was Mierlo. Daar stond de koffie met vlaai voor ons klaar in Stoeterij de Aardborsthoeve.

Daarna vertrokken we met 4 huifkarren voor een tocht van anderhalf uur over de Brabantse heide. De paardjes hadden er zin in. Af en toe moest er even gerust worden en konden we genieten van het uitzicht over de vennen.

Daarna was het tijd voor de lunch in restaurant de Valk in

Soerendonk.

Na de lunch werd de reis vervolgd naar het beiaardiermuseum in Asten. Hier kregen we een rondleiding door het museum. Je mocht er zelf een klok luiden, een klokkenspel bespelen, handbellen laten klinken en een torenuurwerk opwinden.

Er was een groot astronomisch kunstuurwerk waarin elk half uur de drie Wijzen uit het oosten een ommegang maakten.

Een groot Arabisch water uurwerk waarin elk uur twee valken kogels in cimbalen lieten vallen en muzikanten begonnen te spelen. Ook was er te zien hoe een klok gegoten werd. Horen en zien verging, maar het was de moeite waard. Om vijf uur vertrokken we weer richting Zeeland naar restaurant ’t Witte Huus. Daar stond het diner voor ons klaar. Tijdens het diner werd er aandacht besteed aan 4 jubilarissen. Loes Janssen, Louise Weideveld, Coby van Bon en Annie van Zagten waren allemaal 12,5 jaar lid van het koor. Omdat Bertha Roelofsen afscheid nam, werd ook zij naar voren geroepen. De leden kregen allemaal een kaars van de parochie en een kadobon. Geert Milder had zelfs een lied gecomponeerd voor de jubilarissen en dit werd uit volle borst mee gezongen. Op de terugreis werd de traditionele verloting in de bus gehouden. Er waren genoeg prijzen te verdelen en wie geen prijs had, mocht iets uit de grabbelton halen. Om negen uur waren we weer terug in Gendt en konden we terugzien op een zeer geslaagd dagje uit onder dankzegging voor de organisatie door Coby van Bon en Anny van Zagten.

Terugblik

Gezamenlijke ziekenzalving

Op belangrijke momenten in ons leven staan we even stil , we kijken terug en ook vooruit. En we halen God erbij, omdat we vinden dat we hem niet kunnen missen. We vragen Hem om kracht.

Toen we geboren werden hebben ze ons naar de kerk gedragen om gedoopt te worden. Onze ouders vroegen om zegen voor en over dat nieuwe leven.

Toen we wat ouder werden en konden begrijpen dat de hostie wat anders was dan gewoon brood, lieten onze ouders ons de eerste communie doen. Een extra kracht op onze levens weg.

Het vormsel werd niet zo groots gevierd, toen. Maar nu gebeurt dat aan het einde van de basisschool. Een belangrijk moment in het leven van kinderen. Ze worden zelfstandiger, zoeken en gaan steeds meer hun eigen weg. Ze hebben Gods kracht en hulp nodig.

Toen we trouwden in de kerk werd ook feest gevierd. Om het woord van trouw aan elkaars keuze waar te kunnen maken, riepen we Gods hulp in.

Iemand die goed fout gezeten heeft in het leven. Werkelijk het leven van anderen heeft bedorven, die geen kans ziet het goed te maken, hoeft niet met die schuld te blijven lopen. Er kan God om vergeving gevraagd worden. God geeft mensen een nieuwe kans in de toekomst.

Al deze momenten, allemaal belangrijk in het leven om bij stil te staan, om over na te denken. God te vragen om kracht en toekomst. Het zijn onze sacramenten.

Als onze krachten in de loop van ons leven afnemen, als we voelen dat het niet meer zo gaat als voorheen. – En het heeft niks met leeftijd te maken, of een levens bedreigende situatie - nleveren van lichaams levenskracht. Niet weten wat te doen, je onrustig voelen.

Is het niet zinvol en waardevol om elkaar te beloven dat we elkaar daarbij te helpen? Zo goed en zo kwaad als we dat kunnen. Dat we ons best daarvoor doen. In die geest zouden we het sacrament van de zieken kunnen ontvangen. Heeft dit sacrament niet meer met leven te maken dan met dood?

Catechese

Zouden we het dan ook niet samen kunnen vieren?

Samen de ziekenzalving ontvangen? De familie kan erbij zijn, mensen die voor je zorgen. Samen vieren met groot en klein, samen stil staan bij het feit dat er een andere periode in je leven is, een laatste periode. Een periode ook waar in het goed en waardevol is om extra kracht en bemoediging te vragen, voor de tijd die voor ons ligt. Samen met de mensen die je lief zijn, die voor je zorgen.

Als teken daarvan de zalving. Zalf, olie het geeft kracht en geneest. En we ontvangen de communie, Gods brood, voedsel voor onze levensweg. Daarom ook dit jaar alweer voor de 9e keer een gezamenlijke ziekenzalving. Velen hebben hier steun en kracht uit mogen putten de afgelopen jaren. Dit jaar zal het zijn op

Zaterdag 18 november om 16.00 uur in St. Jozef.

Als u mee wilt ontvangen en vieren vul dan het onderstaande strookje in. U kunt het inleveren bij de pastorie en de balie van St. Jozef. Als u meer informatie wilt of vragen heeft bel dan gerust .

Pastorie 421231

Corrie Driessen 423690

Naam -----------------------------------------------------------

Roepnaam -----------------------------------------------------------

Doopnamen -----------------------------------------------------------

Adres -----------------------------------------------------------

Telefoon -----------------------------------------------------------

Geeft zich op voor de gezamenlijke ziekenzalving

Catechese

Massaal, maar toch klein; Lourdes 2006

Nog wat onwennig en slaperig stonden we ’s ochtends al vroeg bij de Zandse kerk. Na alle voorbereidingen ging het nu echt gebeuren; Lourdes. Voor sommigen bekend terrein en vertrouwde haven, voor anderen onbekend en afwachtend. Na een mooie vliegreis kwamen we aan in Lourdes. Door het mooie weer en de zon zag alles er nog stralender en kleurrijker uit. Maar wat een mensenmassa’s! Groepen mensen, mensen in een rolstoel, zieken, kinderen, bejaarden, geestelijken; alles liep door elkaar heen. Vooral als je dat voor het eerst ziet, maakt dit wel indruk.

De tweede dag begonnen we met een rondleiding door Lourdes en hoorden we meer over het leven van Bernadette. De eerste kennismaking met de grot was mooi en indrukwekkend. ’s Middags na de boeteviering in de Bernadettekerk dronken we samen met alle Nederlanders koffie bij het Accueil. Heerlijk in de schaduw onder de bomen! Ondanks alle drukte kun je in Lourdes toch een stil plekje vinden, even weg van de menigte. Om na te denken of alleen maar om te kijken naar wat er allemaal om je heen gebeurt. ’s Avonds was het tijd om de lichtprocessie mee te lopen. Een bijzondere ervaring. Vooral wanneer je al die mensen het Ave Maria hoort zingen en al die kaarsjes ziet branden.

Zondag was kerkdag. Na een lange zit voor de internationale hoogmis, was er ’s middags de Sacramentsprocessie. En tussendoor hadden met de eigen groep de kleine kruisweg. Het verschil tussen groot en pompeus en klein en intiem werd deze dag wel erg duidelijk. Ook zag je steeds meer een groep groeien in plaats van 57 individuele mensen. In het begin kende je elkaar niet of nauwelijks en na een paar dagen ben je én voel je je één groep; verbonden met elkaar.

Terugblik

Na een mooie en rustige dag in de Pyreneeën was de dinsdag druk, maar erg mooi. De viering aan de Grot waarin Pastor Holterman voor mocht gaan was speciaal. De Marialiederen werden vol overtuiging meegezongen. Na de lunch was de handoplegging. Voor veel mensen een hele beleving en emotionele ervaring. We konden er maar heel even over nadenken en napraten; de slotviering kwam er gelijk achteraan. De terugreis verliep weer perfect en samen met familie en vrienden konden we nog even napraten tijdens de koffie in de Zandse kerk.

Kortom, Lourdes was een reis van vele indrukken, emoties en belevingen. Een hele fijne groep, fantastische begeleiding en het mooie Lourdes. Voor mij in ieder geval een mooie en goede ervaring.

Femke van Ottele, Lourdes 8 t/m 13 september 2006

Terugblik

Type viering

Het sacrament van het huwelijk kan in de parochiekerken en de kapel toegediend worden in een eucharistieviering of een woord- en communieviering, afhankelijk van de voorganger. Ook een gebedsviering behoort tot de mogelijkheden. In de twee N.H. kerken is alleen een gebedsviering mogelijk in verband met ons respect voor het karakter van deze kerken.

Een huwelijksjubileumviering kan eveneens in de genoemde type vieringen.

Huwelijksjubileumviering in een bestaande viering

De viering van een huwelijksjubileum kan ook in een reguliere weekendviering gehouden worden. Dit is dan géén speciale viering voor alléén het bruids(echt-)paar. Opgave kan door een gebedsintentie. In de parochies die (nog) een door de weekse viering kennen geldt, dat ook in dié viering aandacht kan zijn voor een huwelijksjubileum.

Afspraken maken

Voor het reserveren van een huwelijks- (huwelijks-) jubileumviering én nadere informatie, kunt u contact opnemen met het L-7 secretariaat op telefoonnummer: 0481 – 45 13 71 of e-mail: L7secretariaat@donatusparochie.nl.

Het secretariaat is bereikbaar op maandag van 09.00- tot 13.00 uur. Dinsdag en woensdag van 09.00- tot 17.30 uur. Vrijdag van 09.00- tot 13.00 uur.

Pastoresteam

Parochieverband Lingewaard L-7

Parochieverband

Jeugdpagina